هزار درنای کاغذی

پایان !

1000dorna — Wed, 16 Sep 2009 02:04:18 GMT

مدتها بود که دل دل میکردم که بروم ! که برای خودم زندگی کنم.

دیگر میخواهم بروم .میخواهم ورای رویاها بروم !می خواهم به کوهستان ،به آتش ، سنگ چین دود اندود اجاق ، رنگ عقیق چای، بخار نفس های استکان وطعم غلیظ قند ،بوی باران ، بوی خاک ، به اشکال کنار جاده بیندیشم.ا

می خواهم به رواج رویا و عدالت آدمی بیندیشم می خواهم ساده باشم، می خواهم در کوچه های کهنسال ِ آواز و بغض بلوغ به گیسوی بید و بوی بابونه بیندیشم به صلوه ظهر و سایه های خسیس به خواب یخ، پرده ی توری، طعم آب و حرمت علف.

دیگر کسی اگر صدایم کرد بگو خانه نیست بگو رفته است شمال می خواهم به جنوب بیندیشم می خواهم به آن پرنده ی خیس، به آن پرنده ی خسته... به خودم بیندیشم

مرسی که تا کنون خواننده نوشته هایم بودید.

شادیهایتان بی پایان !

بدرود

ما و سینمای سه بعدی

1000dorna — Wed, 09 Sep 2009 12:45:18 GMT

امروز رفته بودیم سینمای سه بعدی برای دیدن فیلم UP که تا آخرین لحظه هم همسر جان نگفت کجا میریم و فیلم چیه ! میگفت همون هیلم فضاییه تخیلیه که تو دوست داشتی همونه دیگه ! و من هم هی به مغزم فشار میاوردم که از کی تا حالا من به فیلم های فضایی تخیلی علاقه مند بودم آخه؟

سورپرایز قشنگی بود ! چون تبلیغ ۲۰ دقیقه اولش رو جایی دیده بودم و خیلی خوشم اومده بود. قبل از ورود یه سالن هم یه عینک مخصوص داده بودند که موقع تماشای فیلم باید میزدیم.

صرف نظر از قشنگی خود فیلم تجربه بودن تو یه فضای سه بعدی تجربه جالبی بود. تو رو خدا نخندین به من ولی درست شبیه اون دهاتی هایی بودم که برای اولین بار میرند سینما ! که وقتی تانک میاد طرفشون میترسیدند !

موقع پخش تبلیغ فیلم های دیگه دو بار از ترس صورتم رو گرفتم که چیزی نخوره تو صورتم !

خیلی سخته مثلا یه توپ با سرعت زیاد تا ۵۰ سانتی صورتت بیاد جلو و تو عکس العمل نشون ندی !

خلاصه اینکه کلی اسباب خنده همسر خان شدیم امروز.

همسایه ایرانی ما ...

1000dorna — Sat, 05 Sep 2009 12:25:18 GMT

درگیر خوندن درسهای دانشگاه هستم.

ده تا برگه پخش روی زمین...

رفرنس های دیگه روی میز ولو شدند....

خسته و سر در گم هستم که از یه خونه ای نزدیک خونه ما ...یه جایی که میدونم نزدیکه ولی نمیدونم کدوم خونه است صدای بلند یه آواز دسته جمعی میپیچه توی هال

ای سبک رقص بلا..

مرو از محفل ما.... تو که شاداب تر از هر گل نازی....

میرم کنار پنجره و میخندم

ما و آدمها !

1000dorna — Sat, 29 Aug 2009 15:30:18 GMT

اگر چیزی نمیگویم برای این نیست که نمیفهمم !

اگر چیزی به رویتان نمی آورم برای این است که میخواهم به شما اجازه دهم که لذت زرنگ بودن را تجربه کنید و من در پس این بازی ناشیانه شما در ساده انگاری دیگران ،

در پس این ایما و اشاره ها و نگاههای مرموز و لبخندهای تصنعی ،

کسانی را که فکر میکرده ام شناخته ام از زاویه ای دیگر ببینم و تازه بشناسم !

این است بازی ما با آدمهای کوچک ...

دلم باران میخواهد

1000dorna — Sat, 15 Aug 2009 07:34:18 GMT

بهانه‌ای برای نوشتن ندارم.

اینجا همیشه شهر در امن و امان است .فقط ،گر چه اثری از كلبه‌های خشتی و سقف سفالی شمال و شالیزار اینجا نیست، ولی من دلم باران میخواهد. همین...

ولنجک در برف

1000dorna — Mon, 10 Aug 2009 02:51:18 GMT

بار دیگر یاد جایی که دوست میداشتیم.

هی ....وقتی که باید بکَنی و بروی، دنبال دلیل نگرد. به‌قدر ِ تمام ِ رفته‌ها، دلیل هست برای دل‌کندن. باید این دلتنگی رو با خود برد به هر کجای جهان.هی نترس... دلتنگی مال دل تنگ است .دلتنگی چیزیست مثل حس غریب از دست دادن روز اول مهر...بوی کتاب. دلتنگی عبارت قشنگی است . دلم تنگ شد یعنی آنقدر غصه دار شد و آنقدر در خودش فرو رفت و گوشه گرفت که تنگ شد ! کوچک شد! دلتنگی تمام سهم ما از این وطن است.

روزی آرش برایم نوشت که ما ایرانی ها ملت مهاجر پذیری نیستیم. ما ها رو هر جای دنیا که ببرن مثل کش فقط کش میایم کنده نمی شیم . راست میگفت آرش.... یک سر ما هنوز به جایی وصل است....

پ.ن : یادم میمونه که بهت قول دادم .این هم تقدیم به تو !

روزهای غریب من !

1000dorna — Thu, 06 Aug 2009 08:34:18 GMT

دانشگاه میروم !

ولی هنوز پشت این میزها غریبم !

هنوز این نوشتن از چپ به راست، این کلاس بی مانتو و مقنعه ...برایم غریب است و همانقدر هم تلفظ سخت اسم من برای پاسکال و ارازمو !!!

ایران چه خبره؟

1000dorna — Sun, 19 Jul 2009 10:45:18 GMT

من ایران نیستم !

و سخت متعجبم که جو اونجا چه جوری شده که مادر شوهر من همراه خواهرش و سایر اعضای فامیلش برای اولین بار در مراسم نماز جمعه این هفته شرکت کرده بوده !

واقعا قراره انقلاب بشه؟

من سبز خواهم ماند

1000dorna — Tue, 30 Jun 2009 01:57:18 GMT

من سبز خواهم ماند.

پ.ن: مهم نیست که رای من را چه کسی شمرد. مهم نیست که رای دروغ تو را چه کسی تایید کرد. من سبز خواهم ماند.

دعوت از همه وبلاگ نویس ها برای یک حمایت وبلاگی از موج سبز

حامیان تا کنون :

خاطرات الهام ،سینه سرخ ،نیکی ،احسان ، آفتاب تابان ، سکوت جاودان ، وسوسه قمار ، پرپر ، از تهران تا سیدنی ، دوباره ترنم ، زنده باد زندگی ،مهاجرت به اوزیستان ، زندگی ساده ، وبلاگ موفقیت ، ایران سبز ،زندگی بارونی یک دختر ایرانی ،مهرگان ،هیچستان ،شیطان کوه ،منم آرش ،مهاجرت نامه ، میشولک و جوجو ،ییلاق ذهن ،زیر بارون ،تو کی هستی ؟ آدم و حوا ، مه عاشق ، خانواده مهندس ارنست

دختری از نسل جنگ!

1000dorna — Tue, 23 Jun 2009 10:02:18 GMT

روزی روزگاری دخترکی بود که دیگر خسته شده بود از بس که از نسل جنگ بود.از بس در تقسیم خاطره ها، فقط به قلک های تانک و نارنجک رسید.از بس در آن خاک نفرین شده دعای مادران نامستجاب از آسمان رانده شد.خسته شد از بس معنی وطن را در زادگاهش گم کرد .دخترک دیگر بهار در انجماد و پرواز در قفس را باور نکرد. رفت. رفت که پرواز و بهار و معنای وطن را در مقصدی دیگر بیابد حتی اگر مجبورشود برای یافتنش در ایستگاههای جهان تمام عمر سرگردان باشد.

حالا او هزاران کیلومتر دورتر از زادگاهش در یک ساحل طلایی زندگی میکند. او بهار و پرواز را یافته ولی هنوز دریافتن معنی وطن تردید دارد. باد بوی خاک خودش را می آورد و دریغا که بوی خاکش آغشته به خون است. او هر روز فوج فوج کبوتر سفید را میشمرد که از آن خاک به آسمان ابدی پرواز میکنند. . او این روزها هر روز کنار ایوان سبز خانه اش مینشیند و همراه با باران پاییزی زار میزند.او هر لحظه صفحه اخبار را رفرش میکند و دوباره چشمانش خیس میشود.دخترک دیگر خوب میداند که نسل جنگ، نسل جنگ است ! نسلی که آرامش را در جای دیگر زیستن نه ! که در مردن هم نخواهد یافت.